پس انداز خواب چیست و چرا بعضی ها نباید سراغش بروند؟
خود درمانی: کارشناسان سلامت می گویند میزان خواب ایده آل برای بزرگسالان، ۷ تا ۹ ساعت در شبانه روز است و منظم خوابیدن و بیدار شدن در ساعت مشخص، حتی در آخر هفته ها، مهم ترین عامل داشتن خواب با کیفیت بحساب می آید. اما سبک زندگی مدرن، شیفت های کاری متغیر و فشارهای شغلی اغلب اجازه چنین نظمی را نمی دهد. در چنین شرایطی مفهومی به نام «پس انداز خواب» مطرح می شود.
به گزارش خود درمانی به نقل از خبر آنلاین، در منابع علمی از این شیوه با عنوان «افزایش مدت خواب» (Sleep Extension) یاد می شود. دکتر «ربه کا رابینز»، دانشمند خواب در بیمارستان بریگهام و زنان بوستون و استاد دانشکده پزشکی هاروارد، توضیح می دهد که پس انداز خواب به مفهوم ایجاد یک برنامه خواب سالم و اختصاص زمان بیشتر برای خوابیدن قبل از ورود به دوره های کم خوابی است؛ اقدامی که می تواند مقاومت بدن را در مقابل فشارهای ناشی از بی خوابی افزایش دهد.
به قول رابینز، این شیوه بیشتر برای اشخاصی سفارش می شود که به سبب شرایط شغلی یا محدودیت های خاص، امکان خواب کافی ندارند؛ مانند پزشکان، نیروهای پلیس یا کارکنان شیفتی. همینطور اشخاصی که موقتاً با اختلال در الگوی خواب مواجه می شوند، همچون دانشجویان در روزهای امتحانات یا کارمندان در دوره های کاری فشرده، می توانند از مزایای آن بهره مند شوند.
پس انداز خواب چطور عمل می کند؟ دکتر «یو-ال جو»، متخصص خواب و استاد مغز و اعصاب دانشگاه واشنگتن، باور دارد اصطلاح پس انداز خواب کمی گمراه کننده است. به قول او، خواب را نمی توان به مفهوم حقیقی «ذخیره» کرد اما میتوان بخشی از بدهی خواب را کاست. او این فرایند را به کارت اعتباری تشبیه می کند: پرداخت بخشی از بدهی، امکان تحمل فشار بیشتر در آینده را فراهم می آورد.
ایسنا نوشت: بر طبق این دیدگاه، اشخاصی که می دانند در آینده با کم خوابی مواجه می شوند، می توانند در شبهای قبل، مدت زمان خواب خویش را افزایش دهند. البته حفظ ساعت بیدار شدن ثابت برای تنظیم ریتم شبانه روزی بدن خیلی مهم است و سفارش می شود افراد به جای دیر بیدار شدن، زودتر به خواب بروند.
رابینز پیشنهاد می دهد برای پس انداز خواب، هر شب حدود ۱۵ دقیقه زودتر به تختخواب بروید تا در طول یک هفته، حدود یک تا یک ونیم ساعت خواب اضافی به دست آورید.
محدودیت های پس انداز خواب با وجود مزایای نسبی، تحقیقات نشان می دهد پس انداز خواب همه دستاوردهای کم خوابی را جبران نمی کند. این شیوه بیشتر عملکردهایی مانند سرعت واکنش و توجه لحظه ای را بهبود می بخشد، اما توانایی های اجرایی مغز مانند تصمیم گیری، برنامه ریزی، حل مساله و انجام هم زمان چند کار، نیازمند خواب کافی و مداوم در بلندمدت هستند.
همینطور این شیوه برای اشخاصی که گرفتار بی خوابی مزمن هستند، سفارش نمی شود؛ چونکه ماندن طولانی مدت در تخت بدون خوابیدن، اضطراب خواب را افزایش داده و مشکل را تشدید می کند.
راهکاری موقت، نه دائمی کارشناسان تأکید می کنند پس انداز خواب باید موقتی باشد. بعد از عبور از دوره های کاری سنگین، لازم است هرچه سریع تر به برنامه خواب طبیعی بازگردید.
دکتر جو سفارش می کند حدود یک تا دو ساعت قبل از خواب، یک «زنگ خواب» تنظیم شود تا یادآور کاهش نور محیط و کنار گذاشتن گوشی و وسایل دیجیتال باشد. به قول او، مغز برای ورود به خواب، به زمان مشخصی برای آرام شدن و کاهش تنش نیاز دارد و نمی توان انتظار داشت بلا فاصله بعد از کارهای روزمره، خواب عمیق و باکیفیتی تجربه شود.
منبع: selftherapy.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب