عضو انجمن داروسازان ایران:
در حوزه دارو به مرحله بحران نرسیده ایم اما ذخایر نامحدود نیستند
به گزارش خود درمانی، حدود ۵۰ درصد مواد اولیه تولید دارو در داخل کشورمان تولید می شود، اما بسیاری از مولفه های تولید دارو همچنان نیازمند واردات است.
به گزارش خود درمانی به نقل از خبر آنلاین، اختلال در مسیرهای واردات دارو و دشوار شدن دسترسی به مواد اولیه، زنگ هشدار را برای صنعت دارویی به صدا درآورده است.
همشهری در خبری نوشت: بخش قابل توجهی از مواد اولیه ی مورد استفاده در تولید دارو بازهم از خارج کشور تامین می شود و بسته ماندن یا مختل شدن مسیرهای دریایی، هزینه و زمانِ رساندن این مواد به کشور را افزایش داده است؛ مساله ای که اگر ادامه پیدا کند، می تواند کاهش تولید و تشدید کمبود برخی داروها را به دنبال داشته باشد.
کمبود یا بحران دارو؟
دکتر هادی احمدی، عضو هیات مدیره انجمن داروسازان ایران با اشاره به شرایط ایجادشده بعد از جنگ و اختلال در مسیرهای واردات، معتقد است: «هنوز در حوزه دارو به مرحله بحران نرسیده ایم، اما ادامه این وضعیت می تواند زنجیره أمین دارو را تحت فشار بیشتری قرار دهد.»
عضو هیات مدیره انجمن داروسازان ایران توضیح می دهد که «تعریف بحران با کمبود فرق دارد» و در شرایط فعلی بخش قابل توجهی از داروهای مورد نیاز کشور بازهم در دسترس می باشد.
به گفته احمدی، ذخایر راهبردی سازمان غذا و دارو و موجودی دارو در داروخانه های کشور درحال حاضر امکان ادامه تامین را فراهم آورده است.
او موجودی دارو در حدود ۱۸ هزار داروخانه کشور را نیز بخشی از این ذخیره می داند و می گوید: «در خیلی از داروخانه ها هنوز برای چند ماه دارو وجود دارد. در عین حال، این ذخایر نامحدود نیستند و در صورت ادامه اختلال در تأمین، بتدریج کاهش می یابند.»
مواد اولیه موجود نیست
مسئله اصلی اما فقط داروی آماده مصرف نیست؛ بخشی از نگرانی به موادی بازمی گردد که باید به کارخانه برسند تا اساساً دارویی برای عرضه تولید شود.
احمدی با اشاره به وابستگی صنعت دارویی کشور به واردات تاکید می کند: «درست است که حدود ۵۰ درصد مواد اولیه ما در داخل تولید می شود، اما خیلی از مؤلفه های تولید دارو نیازمند واردات است.»
به گفته او «مواد اولیه، پیش سازهای دارویی و برخی تجهیزات و الزامات تولید بازهم از خارج تامین می شوند و نمی توان همه اجزای زنجیره تولید را ۱۰۰ درصد در داخل کشور تامین کرد.»
او می گوید: «از آنجایی که بخش عمده واردات ما از راه مسیرهای دریایی انجام می شد و این مسیر مدت هاست بسته است و معین نیست چه زمانی باز خواهد شد، امیدواریم شرایط طوری پیش برود که حداقل مسیر واردات دارو و مواد اولیه آن باز شود. گرچه ما کشوری با حدود ۱۵ کشور همسایه هستیم، مراودات زیادی با آنها داریم و مسیرهای دیگری هم برای واردات وجود دارد و منحصر به مسیر دریایی نیستیم، اما موضوع اینست که مسیرهای جایگزین هم هزینه برند و همزمان بر. این مساله درنهایت خودرا در کارخانه های تولید دارو نشان می دهد؛ مواد اولیه دیرتر می رسند، تولید با تاخیر صورت می گیرد و درنتیجه امکان دارد بعضی داروها با کاهش عرضه مواجه شوند.»
هشدار درباره ی ادامه دار شدن این وضعیت
عضو هیات مدیره انجمن داروسازان ایران درباره ی اثرات ادامه دار شدن این وضعیت هشدار می دهد و می گوید: «اگر این روند ادامه دار شود، بطور قطع در همه زمینه ها همچون دارو گرفتار مشکل خواهیم شد. البته هنوز ذخایر موجود و توان تولید داخلی اجازه نداده است کمبودها به یک بحران سراسری تبدیل شوند، اما تاب آوری ما هم حدی دارد.»
در کدام داروها کمبود داریم؟
عضو هیات مدیره انجمن داروسازان ایران در پاسخ به این پرسش که هم اکنون کدام داروها بیشتر در معرض کمبود قرار دارند، می گوید: «ما در زمینه بعضی داروهای حوزه اعصاب و روان و برخی از داروهای قلبی گرفتار کمبود هستیم. البته روند تامین مواد اولیه از مسیرهای دیگر در حال انجام می باشد و بخشی از تولیدات باردیگر درحال از سر گرفته شدن است. هرچند تاخیر در رسیدنِ مواد اولیه بازهم مشکل اصلی است.»
احمدی می گوید: «پشت مسایل موجود، بیمارانی قرار دارند که برای ادامه درمان به دسترسی منظم و بدون وقفه به دارو نیاز دارند.»
عضو هیات مدیره انجمن داروسازان ایران به تجربه جنگ ۱۲ روزه اشاره می کند و می گوید: «در جنگ ۴۰ روزه و حتی پس از آن، بعضی کشورهای همسایه مثل امارات در واردات بعضی مواد و داروها محدودیت گذاشتند و همین سبب شد که بیماران نیازمند تصویربرداری تحت تأثیر قرار گرفتند و در بعضی مراکز درمانی، دسترسی به مواد حاجب مورد نیاز سی تی اسکن و ام آرآی با مشکل مواجه گردید.»
زیر پا گذاشتن اصول بشردوستانه
عضو هیات مدیره انجمن داروسازان ایران، موانع ایجادشده برای ورود دارو و تجهیزات پزشکی در زمان جنگ را خلاف اصول بشردوستانه و قوانین بین المللی می داند و بر ضرورت پیگیری این مساله تاکید می کند: «طبق ماده ۲۳ کنوانسیون چهارم ژنو، عبور محموله های دارویی و تجهیزات پزشکی مورد نیاز غیرنظامیان، حتی در حالی که کشور مقصد طرف دشمن باشد، باید تسهیل شود.»
به گفته احمدی، کشورهای اروپایی و آمریکا با کشورها برخوردهای دوگانه دارند. اگر چنین اتفاقی برای کشور اروپایی رخ دهد، همه پروپاگاندا راه می اندازند و دست به کار می شوند ولی برای کشوری مثل ایران صدای هیچکس در نمی آید. این برعکس مقررات بین المللی است.
منبع: selftherapy.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب