سگ و گربه در مظان بهتان ردپای یک باکتری مرگبار در حیوانات خانگی پیدا شد
به گزارش خود درمانی، دانشمندان هشدار می دهند که باکتری های مقاوم به دارو بین حیوانات خانگی و انسان ها درحال انتقال هستند.
به گزارش خود درمانی به نقل از خبر آنلاین، در سال ۲۰۲۲، دسته ای از جنین های مرغ و اردک که پیش از بیرون آمدن از تخم مرده بودند، برای آزمایش به یک لابراتوار دامپزشکی در چین رسیدند.
ایسنا نوشت: محققان در بافت مغز آنها «آسینتوباکتر بومانی»( Acinetobacter baumannii) را یافتند؛ پاتوژنی که توسط سازمان بهداشت جهانی تحت عنوان «اولویت اول» نام گذاری شده است. این باکتری به علت مقاومت در مقابل حتی آنتی بیوتیک های قوی و به اصطلاح «آخرین راه حل»، بیشتر به خاطر شیوع در قسمت های مراقبت های ویژه بیمارستان ها شناخته می شود.
این باکتری همینطور اخیراً به عنوان یک بیماری مشترک بین انسان و دام شناخته شده است که قادر به انتقال بین حیوانات و انسان ها است.
مدت هاست که تصور می شود دام ها ممکنست در گسترش مقاومت دارویی در ابرمیکروب ها نقش داشته باشند، اما جالب اینجاست که سویه های خاص باکتری های جدا شده از طیور در واقع در مقابل هیچ چیز مقاوم نبودند.
محققان دانشگاه کشاورزی نانجینگ، موسسه فناوری ووهو و دانشگاه طب چینی نانجینگ در چین با مقایسه این داده های ژنتیکی با داده های موجود در انسان ها و حیوانات خانگی مانند گربه ها و سگ ها دریافتند که نگرانی واقعی در جایی نزدیک تر به ما انسان ها ریشه دارد.
محققان داده های ژنتیکی مربوط به ۵۰۹ نمونه این باکتری جمع آوری شده از حیوانات در ۱۷ کشور را شامل ۳۳ گونه از لک لک های سفید در لهستان گرفته تا گربه ها، سگ ها و اسب ها در کلینیک های دامپزشکی در سرتاسر اروپا گردآوری کردند.
در کنار هزاران نمونه بالینی انسانی از همان مناطق، بعلاوه داده های جدید مربوط به طیور، تصویری که پدیدار شد برای صاحبان حیوانات خانگی خبر خوبی نبود.
محققان به رهبری شیانگکوان ژنگ(Xiangkuan Zheng) از دانشگاه کشاورزی نانجینگ می گویند: باکتریوم بومانی جدا شده از حیوانات را میتوان به دو گروه تقسیم کرد؛ یک گروه با مقاومت ضدمیکروبی بالا(AMR) که میزبانانی مانند اسب، گربه و سگ در آن غالب هستند و یک گروه با مقاومت ضدمیکروبی پایین که میزبانانی مانند دام، طیور و حیات وحش در آن غالب هستند.
این تیم با استفاده از یک سیستم طبقه بندی که سویه های این باکتری را در «کلون های بین المللی» (همان عوامل پشت شیوع های بیمارستانی در سرتاسر جهان) گروه بندی می کند، دریافت که چندین مورد از این کلون ها، همچون یکی به نام ST۲۵، بارها و بارها در حیوانات خانگی و همراه انسان ها ظاهر شده اند. ST۲۵ به تنهایی در ۹ گونه مختلف جانوری، به طور عمده گربه، سگ و اسب پیدا شد.
باکتری های گربه، سگ و اسب از نظر ژنتیکی تقریبا از سویه هایی که افراد را در بیمارستان های اطراف آلوده می کنند، قابل تشخیص نیستند و امتیاز شباهت ژنومی آنها بالای ۹۹ درصد و در بعضی موارد بالاتر از ۹۹.۵ درصد است.
در مقابل، دام ها، طیور و حیوانات وحشی، سویه هایی را حمل می کردند که خویشاوندان بسیار دورتری بودند و معمولا فقط ۹۷ تا ۹۸ درصد شبیه به سویه های انسانی بودند.
محققان می گویند: مطالعه ما نشان میدهد که باکتری «A. baumannii» در مقایسه با دام ها، طیور و حیات وحش، پتانسیل بالاتری برای انتقال متقابل بین حیوانات خانگی و انسان دارد. این پتانسیل بالا ممکنست به تماس نزدیک حیوانات خانگی با انسان ها مربوط باشد.
گربه ها و سگ ها حتی ژن های مقاومتی را حمل می کردند که دام ها هیچگاه نباید داشته باشند. نمونه های جدا شده از حیوانات خانگی، دو ژن را نشان دادند که باکتری ها را در مقابل کارباپنم ها (آنتی بیوتیک هایی که پزشکان وقتی هیچ چیز دیگری جواب نمی دهد به سراغشان می روند و در دامداری در مجموع ممنوع هستند) مقاوم می کنند. همین ژن های مقاوم دقیقا در هیچ یک از نمونه های دام، طیور یا حیات وحش مشاهده نشد.
هیچ یک از اینها به این مفهوم نیست که سگ یا گربه شما به شما عفونت بیمارستانی داده است یا منتقل خواهدنمود. هیچ مدرک مستقیمی در اینجا وجود ندارد که نشان دهد باکتری واقعا از یک حیوان خانگی خاص به یک فرد خاص منتقل شده است، فقط یک ردپای ژنتیکی نشان میدهد که این فرصت وجود دارد و مدتی است که وجود داشته است.
سال گذشته، انجمن میکروبیولوژی آمریکا مقاله ای منتشر نمود که به بررسی ارتباط نوظهور بین باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک در حیوانات خانگی و انسان ها می پرداخت که به طور دقیقتر بر نیاز به نمونه برداری بیشتر از پاتوژن های خاص گونه ها برای مساعدت با درک بیشتر تصویر پیش رو تاکید می کرد.
در حالی که این مطالعه اخیر سرنخ های مهم تری به ما می دهد، هنوز راه درازی در پیش است. آن چه در مرحله بعد اتفاق می افتد، نمونه برداری بیشتر از پنجه ها، پرها، سُم ها و انسان هایی است که در کنار آنها ایستاده اند تا مشخص شود که این بیماری بیمارستانی چند بار و به چه راحتی بین گونه ها منتقل می شود.
این پژوهش در مجله Applied and Environmental Microbiology انتشار یافته است.
منبع: خود درمانی
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب