چرابرابرهله هوله مقاومت نداریم؟
به گزارش خود درمانی، حتماً برایتان پیش آمده است که سراغ قفسه خوراکی ها بروید وبگویید: «فقط یک شکلات کوچولو! یک بستنی سلف سرویس! یک بسته چیپس کوچک! یه خرده پاستیل و....» این طورمی شودکه هربارمقاومت شما دربرابرخوردن هله هوله و خوراکیهای مختلف می شکند وکم کم وقتی روی ترازو می روید با عددهای بالاوبالاتر مواجه می شوید. اما چرا این اتفاق می افتد؟
به گزارش خود درمانی به نقل از خبر آنلاین روزنامه خراسان نوشت: علم می گوید شما نه به سبب عوامل درونی مانند احساس گرسنگی یا پایین بودن قند خون، بلکه به سبب محرک های موجود درمحیط تان غذا می خورید. اما آیا تابه حال متوجه شده اید که وقتی این کارانجام می شود، بیشتربدون اینکه به آن فکرکنید دست تان مدام به سوی بسته خوراکی می رود تا آن زمان که محتویات آن تمام شود؟ یک مقاله جدید ازدانشگاه«ایست انگلیا» می نویسد دلیل این مورد را احتمالاً می داند. این مقاله می گوید گرایش فزاینده چاقی صرفاً به اراده مربوط نمی گردد، بلکه نشانه ای است ازاین که محیط های پرازغذا وپاسخ های آموخته شده ما به محرک های اشتهابرانگیز، کنترل های طبیعی اشتهای بدن را تحت تأثیر قرارمی دهند. یعنی ما هرچقدرسیرباشیم همیشه با غذایی که ظاهرش اشتهابرانگیزاست، تحریک می شود. یعنی درجهانی که درآن به صورت مداوم تبلیغات وتصاویرغذا به ما عرضه می شود، این یک مشکل است: خیلی از غذاهای میان وعده ای مانند شکلات، بیسکویت وچیپس، کالری زیاد اما ارزش تغذیه ای کمی دارند.
سیرهستید اما مغزتان بازهم می گوید: «به به!»
پاسخ به این سؤال که چرا نمی توانیم قید خوردن تنقلات را بزنیم این است؛ممکن است غذایی را تا جایی بخورید که کاملا سیرشوید، اما مغزتان بازهم وقتی تصاویرآن را می بینید می گوید: «به به!» درحقیقت این یک سیستم پاداش درمغزاست. این بخشی از مغزاست که نه تنها وقتی تصاویر غذای خوشمزه را می بینید، بلکه زمانی که غذای خوشمزه ای می خورید، یا به تصاویر محرک نگاه می کنید نیز فعال می شود. درنتیجه این مورد یک عادت ناخودآگاه را تقویت می کند، غذای خوشمزه را می بینید، سپس غذای خوشمزه می خورید، که این ممکنست کنترل های طبیعی اشتهای بدن را بی اثرکند. این یعنی نه به سبب عوامل درونی مانند احساس گرسنگی یا پایین بودن قند خون، بلکه به سبب محرک های موجود درمحیط تان غذا می خورید.
چطوردربرابرخوردن هله هوله مقاومت کنیم؟
البته گاهی اوقات ما دربرابرتنقلات اهتمام می نماییم مقاومت نماییم که در ارتباط با کنترل کننده های رفتاری دربدن می شود. یکی ازاین ها ممکنست بخشی ازوجود شما باشدکه می خواهد وزن بکاهد. اما یک کنترل دیگر دردرون ما وجود داردکه صرفاً به محرک ها پاسخ می دهد و دراقداماتی درگیرمی شود که متناسب با آن محرک ها باشند؛ دراین مورد، مانند درازکردن دست به سوی بیسکویتی که درمعرض دید قراردارد. اگر می خواهید ازپرخوری اجتناب کنید، محرک های غذایی چقدرخطرناک اند؛ پس دشمن خودرا بشناسیدوخودتان را درمعرض این محرک ها قرارندهید. دراین صورت [برای پرخوری] وسوسه نخواهید شد، زیراچیزی وجود نخواهد داشت که شما را وسوسه کند. 17302
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب